Pinksterproject Bidden Stadsdennenkerk
Tussen Pasen en Pinksteren doen we in de Stadsdennenkerk een 50-dagen project over bidden. In het hele land zijn de kerken daarmee bezig: 50 dagen op weg met God. Het gebed als ontdekkingsreis voor iedere dag. De kinderdienst: In de kinderdienst gaan de verhalen de komende weken over het gebed. Vandaag (7 april 2013) wordt verteld uit Handelingen 9:10-19a (Op weg gaan / bidden roept je naar God). Het voorbedenboek: in de hal van de kerk ligt een voorbedenboek. Daarin kunt u een voorbede schrijven. Het boek wordt voor de dienst der gebeden aan de voorganger gegeven om de intenties te lezen. Gebedswand: Onder het kruis is een gebedswand ingericht. Post-it briefjes liggen erbij. U/jij kunt een gebed ‘posten' voor God. Laat de muur niet alleen een klaagmuur zijn, maar dank ook God voor de goede en mooie dingen. Boekje voor het Pinksternoveen: Een klein werkgroepje uit onze kerk maakt momenteel een boekje voor de reeks van negen dagen tussen Hemelvaart en Pinksteren. U krijgt dit boekje aangeboden op zondag 5 mei voor uw dagelijkse eigen meditatieve moment. Gebedswerk: Wij willen ook het gebedswerk in onze wijkkerk stimuleren. Daarbij denken we aan het ministrywerk en aan ‘bidden in de kerk' samen met het ‘uur van gebed' uit de Veldkampkerk. Een klein stukje ter overweging volgt hier uit het boekje '50 dagen op weg met God'
De Geest helpt ons in onze zwakheid (Romeinen 8:26a)
Paulus doet hier een krasse uitspraak: "Wij weten immer niet wat we in het gebed tegen God moeten zeggen." Blijkbaar heeft de zonde de relatie met God grondig verstoord. Bidden is nu wel weer mogelijk, maar kúnnen wij het ook? Of gaan we het gebed misschien gebruiken om er zelf beter van te worden?
Gelukkig schiet God ons ook door zijn Geest te hulp. De Geest is het die ons leert bidden, die zelf in ons bidt met woordloze zuchten. Hem kun je vragen om je te helpen in het geloof en je leven van alledag.
Maar is dat wel zo makkelijk? Misschien heb je iemand die gehandicapt is, wel eens horen zeggen: "Ik vind het zo lastig om een ander om hulp te moeten vragen." En dat is begrijpelijk. Blijkbaar is dat iets typisch menselijks. Door iets te vragen moet je erkennen dat je het zelf niet kunt. En het is toch veel mooier als je jezelf kunt redden? Dit kan een sta-in-de-weg worden voor onze relatie met God. Als ik Hem bid om de hulp van de Geest, moet ik toegeven dat ik het zelf niet voor elkaar krijg. Lastig? Ja, misschien wel. Je kunt er te trots voor zijn, jezelf te groot voelen, eigenwijs zijn. En toch is dat het beste wat je doen kunt. Want, eerlijk is eerlijk, het kwaad in de wereld kunnen wij niet overwinnen. In eigen wijsheid bidden naar Gods wil, dat redden we niet. Zullen we dan maar vragen om zijn Geest?
Meer informatie over het boekje vinden we op www.50dagenopwegmetgod.nl